جمعه, ۱۲ تیر ۱۳۹۴، ۰۱:۰۰ ب.ظ
قلبهای آهنین مومنان
أخبرنا أحمد بن محمد بن سعید قال : حدثنا علی بن الحسن التیملی قال : حدثنا
الحسن ومحمد ابنا علی بن یوسف ، عن سعدان بن مسلم ، عن عمر بن أبان الکلبی
، عن أبان بن تغلب قال : سمعت أبا عبد الله علیه السلام یقول :
" کأنی بالقائم علی نجف الکوفة وقد لبس درع رسول الله صلی الله علیه وآله فینتفض هو بها فتستدیر علیه ، فیغشیها بحداجة من استبرق ، ویرکب فرسا أدهم بین عینیه شمراخ ، فینتفض به انتفاضة لا یبقی أهل بلد إلا وهم یرون أنه معهم فی بلادهم ، فینشر رایة رسول الله صلی الله علیه وآله ، عمودها من عمود العرش وسائرها من نصر الله ، لا یهوی بها إلی شئ أبدا إلا هتکه الله ، فإذا هزها لم یبق مؤمن إلا صار قلبه کزبر الحدید ، ویعطی المؤمن قوة أربعین رجلا ، ولا یبقی مؤمن إلا دخلت علیه تلک الفرحة فی قبره ، وذلک حین یتزاورون فی قبورهم ویتباشرون بقیام القائم ، فینحط علیه ثلاثة عشر ألف ملک وثلاثمائة وثلاثة عشر ملکا ، قلت : کل هؤلاء الملائکة ؟ قال : نعم ، الذین کانوا مع نوح فی السفینة ، والذین کانوا مع إبراهیم حین ألقی فی النار ، والذین کانوا مع موسی حین فلق البحر لبنی إسرائیل ، والذین کانوا مع عیسی حین رفعه الله إلیه ، وأربعة آلاف ملک مع النبی صلی الله علیه وآله مسومین ( کذا ) وألف مردفین ( کذا ) ، وثلاثمائة وثلاثة عشر ملائکة بدریین ( کذا ) ، وأربعة آلاف ملک هبطوا یریدون القتال مع الحسین علیه السلام فلم یؤذن لهم فی القتال فهم عند قبره شعث غبر یبکونه إلی یوم القیامة ، ورئیسهم ملک یقال له منصور ، فلا یزوره زائر إلا استقبلوه ، ولا یودعه مودع إلا شیعوه ، ولا یمرض مریض إلا عادوه ، ولا یموت میت إلا صلوا علی جنازته واستغفروا له بعد موته ، وکل هؤلاء فی الأرض ینتظرون قیام القائم علیه السلام إلی وقت خروجه علیه صلوات الله والسلام.
ترجمه حدیث :
عمر بن أبان ، از أبان بن تغلب ، از امام صادق ( علیه السلام ) روایت
کرده است که فرمود : گویا با حضرت قائم علیه السلام در تپه بلند کوفه ( نجف
) بودیم و آن حضرت زره حضرت رسول صلی الله علیه وآله را که با یک تکان
قالب بدن وی می شود را پوشیده و قبایی از استبرق بر روی زره به تن می نماید و
بر اسب عنابی رنگی که بین چشمانش سفیدی بلندی است سوار می گردد و آن حضرت
با یک حرکت سریع اسب برای همگان آشکار و نمایان می شود بگونه ای که اهالی
تمام شهرها حضرتش را در میان خود می بینند ، آنگاه حضرت پرچم حضرت رسول صلی
الله علیه وآله که میله آن از میله های عرش و سایر جاهایش از نصر الله است
را بر افراشته وبا آن پرچم بر چیزی فرود نمی آید جز اینکه آن را نابود
می فرماید .هنگام حرکت پرچم مؤمنی باقی نمانده جز آنکه قلبش مانند آهن محکم
می گردد وخداوند به هر فرد قدرت چهل نفر عطا میفرماید . تمام مؤمنانی که از
دنیا رفته اند هنگام زیارت یکدیگر در قبرهای خود ، شادمان گشته و قیام حضرت
قائم علیه السلام را به هم مژده می دهند ، آنگاه سیزده هزار و سیصد و سیزده
فرشته بر آن حضرت فرود می آیند عرض کردم : تمام آنها از فرشتگان هستند ؟
فرمود : آری همان هایی که با نوح در کشتی و با ابراهیم هنگام انداختن در آتش
و با موسی هنگام عبور از رود نیل با بنی إسرائیل ، و همراه عیسی هنگام
بالارفتن به آسمان بوده اند . همچنین چهار هزار فرشته دارای نشان که همراه
حضرت رسول صلی الله علیه وآله و هزار فرشته مرتب شده و همچنین سیصد و سیزده
تن از فرشتگان که در جنگ بدر بوده اند و چهار هزار فرشته ای که فرود آمدند
تا در رکاب امام حسین علیه السلام بجنگند ولی به آنها اجازه داده نشد و
آنها در کنار قبر آن حضرت در حال اندوه وافسردگی تا روز قیامت گریان خواهند
بود . رئیس آنها فرشته ای است بنام منصور و آنها به استقبال تمام زائران
امام حسین علیه السلام رفته و هنگام وداع بدرقه شان می نمایند واز بیمار
آنها عیادت و پس از مرگ بر او نماز خوانده و برایش استغفار می نمایند .
تمامی این فرشتگان در زمین منتظر قیام حضرت قائم علیه السلام تا هنگام
ظهورش باقی هستند .
النعمانی : ص 309 ب 19 ح 4
نکات روایت:
- ۹۴/۰۴/۱۲